Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!



 

Rymanów-Zdrój

Podgórskie uzdrowisko na północnym skraju Beskidu Niskiego, 4 km na południe od Rymanowa.

Uzdrowisko ma już ponad 135-letnią historię, chociaż sama miejscowość administracyjnie powstała dopiero w 1996r. Utworzono ją na terenach wsi Posada Górna, Deszno i Wołtuszowa.

Źródła mineralne odkryto w 1876 r. Ujęto je w trzy zdroje, nadając im nazwy: Klaudia, Tytus i Celestyna. Uzdrowisko rozpoczęło oficjalną działalność w 1881 roku. Staraniem Rodziny Potockich – ówczesnych właścicieli dóbr rymanowskich - wybudowano pierwsze

wille dla gości, dom zdrojowy, dworzec gościnny oraz utwardzono drogę z Rymanowa. Pod koniec XIX w. na kurację do Rymanowa Zdroju mogło przyjechać ponad 1000 osób. W tym okresie wybudowano wiele pensjonatów dla gości, z których część przetrwała do

dnia dzisiejszego. Na uwagę zasługują wille: „Pod Matką Boską” (obecnie „Maria”), „Opatrzność”, „Gołąbek”, „Biały Orzeł” oraz inne.

W 1905 r. działało już 38 prywatnych pensjonatów, istniały dwa zakłady gimnastyki ortopedycznej. Latem 1912 r. spłonęła prawobrzeżna część zabudowy uzdrowiska. Dopiero w 1926 r. wybudowano nowe łazienki mineralne. Od 1932 r. zaczęto stosować kąpiele borowinowe. W ostatnich latach przed wojną liczba kuracjuszy sięgała 5000 rocznie.

II wojna światowa przerwała dynamiczny rozwój uzdrowiska. W okresie tym spłonął „Kurhaus”, główny i najbardziej reprezentacyjny budynek. Działalność uzdrowiskową wznowiono w 1947 r., kiedy to do Rymanowa Zdroju przyjechała na leczenie pierwsza

grupa dzieci.

W okresie powojennym Rymanów Zdrój był drugim co do wielkości polskim kurortem dziecięcym (po Kołobrzegu, a przed Rabką).

Obecnie centralnym punktem uzdrowiska jest pięknie urządzony park zdrojowy, w którym znajduje się drewniana pijalnia wód mineralnych, przypominająca swym kształtem pierwotny „Pawilon nad Źródłami” oraz kilka zabytkowych drewnianych willi.

Do dyspozycji kuracjuszy oddano rozbudowaną infrastrukturę rekreacyjno – sportową z placami zabaw, kortami tenisowymi, ścieżką zdrowia oraz siecią ścieżek spacerowych i rowerowych wytyczonych po okolicy, dzięki którym przebywający w uzdrowisku

goście mogą zwiedzić pobliskie zabytki, a także obejrzeć wspaniałe panoramy roztaczające się z okolicznych wzgórz.

Uzdrowisko Rymanów Zdrój zakresem swych działań obejmuje przede wszystkim profilaktykę, leczenie i rehabilitację chorób układu oddechowego, w tym dychawicę oskrzelową, nawracające zapalenia zatok obocznych nosa, gardła, migdałków i oskrzeli, zapalenia płuc, stany po resekcji tkanki płucnej, choroby układu krążenia (wczesna rehabilitacja kardiologiczna), nadciśnienie i miażdżycę. U dzieci dodatkowo – leczenie chorób nerek i dróg moczowych.

Baza szpitalna i sanatoryjna Rymanowa Zdroju jest w stanie jednorazowo przyjąć ponad 1000 kuracjuszy (dorosłych i dzieci). W uzdrowisku wykonuje się badania diagnostyczne zgodne z profilem leczniczym oraz realizuje program kuracji balneoklimatycznej

w oparciu o zakłady przyrodolecznicze z wyodrębnionymi działami: balneologicznym (inhalacji), hydroterapii, fizjoterapii i krioterapii.

 

RYMANÓW ZDRÓJ - DESZNO

Wieś w dolinie Taboru, na południe od Rymanowa Zdroju, od 1996 r. należąca do uzdrowiska.

Pierwsza pisana wzmianka o miejscowości pochodzi z 1389 r. Przez wieki zamieszkiwała ją ludność mieszana, polsko-rusińska.

W latach 1934 -1938 w Rymanowie Zdroju znajdowała się siedziba Administracji Apostolskiej Łemkowszczyzny, a cerkiew w Desznie pełniła wówczas funkcję świątyni katedralnej. Latem 1945 r. miejscowi Łemkowie zostali zmuszeni do opuszczenia

swoich domów. W ramach akcji przesiedleńczej wywieziono ich na Ukrainę.

Miejsce po zabytkowej cerkwi pw. Narodzenia Bogurodzicy z 1880 r., rozebranej w 1956 r., otaczają resztki kamiennego muru i kępa starych drzew, w cieniu których znajduje się grób ostatniego parocha deszniańskiego ks. Włodzimierza Wachnianina. W pobliżu cerkwiska znajduje się XIX-wieczna murowana kapliczka z rzeźbą Matki Bożej Niepokalanego Poczęcia. Ok. 400 m dalej na południe mieści się rozlewnia rymanowskich wód mineralnych, a naprzeciwko otoczony niskim murkiem z kamienia stary cmentarz łemkowski, na którym zachowało się czternaście nagrobków.

RYMANÓW ZDRÓJ - WOŁTUSZOWA

Niezamieszkała wieś łemkowska, w 1996 r. przyłączona do Rymanowa Zdroju. Wieś lokowana na prawie wołoskim w 1470 r. Przed II wojną światową na jej terenie działał tartak i młyn wodny. Znajdowała się tu również leśniczówka, folwark oraz drewniana

cerkiew pw. Opieki Matki Bożej wzniesiona w 1899 r., która przetrwała II wojnę światową i została rozebrana w 1953 r. Niektóre jej drewniane elementy zostały wykorzystane do remontów obiektów uzdrowiskowych w Rymanowie Zdroju.

Po wojnie w czerwcu 1945 r. miejscowych Łemków wywieziono na Ukrainę w okolice Tarnopola, a opuszczone domy spalił na początku 1946 r. oddział UPA. Od tego czasu wieś jest niezamieszkała.

Dzisiaj miejsce po cerkwi (przy czerwonym szlaku turystycznym) otaczają sędziwe lipy. Na starym przycerkiewnym cmentarzu zachowało się kilka zniszczonych, przewróconych nagrobków, w tym jeden z datą 1889 r.

Obecnie Wołtuszowa stanowi cel spacerów kuracjuszy i gości uzdrowiska. Na jej obszarze wytyczono ścieżki spacerowe, które prowadzą śladami dawnych mieszkańców, wśród resztek kamiennych podmurówek, studni, starych piwnic i zdziczałych sadów.

Biuro Informacji Turystycznej w Rymanowie Zdroju
38-481 Rymanów Zdrój | ul. Zdrojowa 40 | tel. +48 13 43-57-190 | mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.
Godziny otwarcia: Poniedzialek w godz. 10:00-16:00 | Wtorek-Piątek w godz. 8:00-16:00 | Sobota w godz. 8:00-14:00